Gokula – De koeienstal in de Ashram

(Interview met Chitrangani:)

V: Kun je ons iets vertellen over de eerste koeienstal die in de Ashram gebouwd werd en waarom die gebouwd werd?

A: Toen de eerste Indiase kinderen in de Ashram kwamen wonen, dat was rond 1986 denk ik, was het noodzakelijk dat er melk was voor de thee, en er was ook melk nodig voor de dagelijkse abishekams. Dus zorgde Swami er voor dat er drie melkkoeien voor de Ashram aangekocht werden. In die tijd was dat voldoende om in de behoeften te voorzien. De Ashram werd groter en in 1992 waren er zestien melkkoeien en twaalf kalveren. Er waren ook vier stieren om de ossenkar te trekken. Alle melk werd in de Ashram gebruikt, voor de thee van de kinderen en voor de abishekams. De koeienmest werd gebruikt om de velden en de bomen te bemesten. Swami was erg geïnteresseerd in landbouw. Eerst was er de behoefte aan melk en daarna was er meststof nodig. Een andere reden waarom Swami met een gokula begon, was vanuit de traditie dat iedere Ashram er één had, omdat koeien in India als heilig  beschouwd worden. Wat later, toen het aantal kinderen groeide, installeerde Swami een kooksysteem dat werkte op biogas gewonnen uit mest. Dit maakte het mogelijk om de benodigde hoeveelheid brandhout in de keuken te verminderen. Het was altijd wat moeilijk om aan genoeg brandhout te komen.

V: Kun je beschrijven hoe een dag waarop je zorg draagt voor de koeien er uit ziet?

A: Swami instrueerde dat we iedere ochtend dienden te starten met het wassen van de koeien. Onze dag begint om vijf uur ‘s ochtends wanneer we de koeien uit de stal halen. Dan maken we de hele stal schoon. Swami was erg strikt over het schoonmaken. Past nadat de koeien gewassen zijn, kunnen ze gemolken worden. Als dat gebeurd is, geven we de koeien speciaal voedsel om hen gezond en sterk te houden. Het is een combinatie van rijstpoeder, gemengd met zwarte gram, kaf van rijst en sesamkoek. Ook geven we ze stro te eten en om negen uur in de ochtend worden sommige koeien naar buiten genomen om te grazen. Toentertijd was er ongeveer anderhalve hectare groen grasland speciaal gereserveerd voor de melkkoeien. Natuurlijk moesten we er ook voor zorgen dat zij meer dan genoeg water dronken. Om vier uur ‘s middags moesten de koeien weer gemolken worden, zij werden eerst gewassen en dan gemolken. Voor de tweede keer die dag werd de koeienstal schoongemaakt en om zes uur werd er weer drinken aan de koeien gegeven waarna ze in de stal gebracht werden voor de nacht. Ze kregen dan nog wat stro waarna de dag eindigde.

Swamiji bestuurt de ossenkar

In de gokula werd iedere vrijdag een koeienpoeja uitgevoerd. De koe is Gomata (heilige koe). Nadat de koeien in de ochtend gewassen waren, werden er stippen op hen aangebracht en sprenkelden we overal turmeric (geelwortel) water als een desinfecterend middel. In de avond zwaaiden we sambrani rook om hen heen, wat goed helpt om de muggen weg te houden.

Eén maal per maand kwam de dierenarts om de conditie en gezondheid van de koeien na te gaan. Dit was belangrijk omdat, zoals we allen weten, enkel gezonde koeien gezonde melk geven. Ieder jaar vierden we Zon Pongal en Koe Pongal, we kwamen allen bij elkaar om de koeien te wassen en te versieren met stippen en kransen, we kookten zoete pongal voor de koeien en gaven hen bananen te eten. We toonden arati aan de koeien en offerden bloemen aan hen. Deze tradities worden tot op vandaag voortgezet in de Ashram.

V: Heb je iets speciaals over de koeien te vertellen?

A: Voor mij zijn koeien niet enkel dieren. In de Ashram hebben ze allemaal een naam. Soms brak er één uit om heimelijk het groene gras te gaan op peuzelen. Wanneer ze ons dan zag, probeerde ze zich achter de bomen verstoppen, net als een kind.

In 1994, op de dag dat Swami gearresteerd werd, loeiden de koeien luid: “ Ammaaa..”. Er kwamen tranen uit hun ogen en zij liepen nerveus door de koeienstal. Daarna stierf er gedurende zeven opeenvolgende dagen elke dag een koe. Wij weten niet waarom, wij weten niet wat hun relatie met Swami was, misschien was het vanwege verdriet. Zoals je je wel kan voorstellen was ik erg van streek toen dit alles gebeurde. Swami had de gewoonte om elke dag naar de stal te komen, hij was altijd zo blij wanneer hij de pasgeboren kalfjes voor de eerste maal buiten zag rondrennen. In 1998 stuurde de overheid enkele mensen naar de Ashram om de grote koeien met een vrachtauto op te halen. Zij namen veel eigendommen van de Ashram in beslag en wilden ook de melkkoeien meenemen. Ze rukten en trokken aan de koeien om ze in de vrachtwagen te krijgen, maar de koeien protesteerden en schopten. Het was niet mogelijk om zelfs maar één koe in de vrachtwagen te krijgen. De koeien waren erg van streek. Dit viel de mannen die hen wilden meenemen op en ze waren zeer verbaasd over hun gedrag.

Swami hield er niet van dat iemand de koeien sloeg of duwde. Hij zei dat we ze liefdevol moeten wassen en voeden alsof ze onze eigen kinderen waren. Hij stond er op dat de koeien en de stal erg schoon gehouden werden en dat de koeien op de juiste tijden gevoederd werden. Hij verwachtte dat de koeien altijd schoon zijn, net zoals hij verwachtte dat de kinderen altijd schoon zijn. Gras was duur en hij was er streng op om niets te verspillen.

Jaren van seva in de gokula

(Interview met Afrikananda:)

V: Je werkte zeven jaar met de koeien in de koeienstal. Wat waren je ervaringen met de koeien? Hoe zie jij ze?

A: Ik denk dat het een goed iets is om met dieren te werken. Koeien zijn rustige dieren. Je helpt hen, je probeert te begrijpen wat ze nodig hebben via een stille taal, een soort lichaamstaal. Door met hen te werken, ze te melken, te wassen, eten te geven, leer je om mededogen te hebben. Voor mij is dat liefde in actie, omdat zij niet kunnen praten of voor zichzelf kunnen zorgen. Door hen te verzorgen hielp het mij om liefde voor alle dieren te ontwikkelen en ook voor mensen. Koeien hebben veel geduld, zij hebben emoties en hebben veel liefde voor elkaar. Ik zag eens hoe een moederkoe voor een kalfje zorgde dat haar moeder was kwijtgeraakt. Een andere keer zag ik hoe een kalf echte tranen huilde toen zijn moeder was doodgegaan, en een keer zag ik dat een koe drie rondes maakte op de plek waar haar beste vriendin begraven lag. Een keer knielde een kalfje met samengevouwen voorpoten voor me neer, het leek of zij om vergeving vroeg voor iets wat ze net fout gedaan had. Wanneer een koe liefde voor je voelt kun je ermee praten zoals met een mens. Ik ben er zeker van dat ze dan zelfs bereid is om haar leven voor jou te geven. In India zeggen ze dat koeien kunnen aanvoelen wanneer hun meester in gevaar komt en zij zullen hun leven opofferen om hem te beschermen.

Ik herinner me nog iets anders; op een avond waren alle koeien weer naar de stal teruggekomen na een dag grazen. Alle koeien behalve een jong kalf. Het was echter al vrij donker en ik had haar afwezigheid niet bemerkt. Ik was druk bezig met mijn werkzaamheden in de stal, toen een jong kalf mij duidelijk begon te maken dat ik haar moest volgen. Na een tijdje besloot ik om te doen wat zij wilde en begon ik haar te volgen. We liepen een poosje samen, zij had de leiding en uiteindelijk kwamen we bij het kleine kalfje dat achtergelaten was. Gelukkig waren we net op tijd bij haar, daar een stier uit het dorp haar juist wilde aanvallen. Ik joeg de stier weg met een stok en liep met beide kalfjes terug naar de stal.

V: Welk advies gaf Swami jou met betrekking tot de verzorging van de koeien?

A: Swami zei me om erg goed voor hen te zorgen. Hij legde uit dat koeien heilige dieren zijn, dat je hen volledige aandacht moet geven en dat ik via hen spiritualiteit kan leren. Zoals ik al eerder zei, voel ik dat het werken met koeien een uitstekende manier is om geduld en mededogen te ontwikkelen. Het hielp mij ook om anderen en hun problemen te begrijpen en om mijn woede te beheersen.

V: Wat is het doel van koeien in de Ashram te houden?

A: Het is een traditie om in iedere Ashram een eigen koeienstal of gokula te hebben omdat in India koeien gerespecteerd en vereerd worden als heilige dieren, zoals je in het levensverhaal van Krishna hoort. Als we ook naar de stadia van evolutie kijken, is de laatste dierlijke incarnatie deze van het leven als een koe. Natuurlijk geeft de koe ons bovendien melk om te drinken en melk voor poeja’s, we kunnen er kwark van maken of boter of ghee en de koeienmest wordt gebruikt om de grond te bemesten.

Sri Premananda Ashram © 2019. All Rights Reserved